Na czym polega terapia behawioralna w Warszawie? Psychoterapia behawioralna jest metodą terapeutyczną opierającą się na założeniu, że odczuwane przez Pacjenta cierpienie jest wynikiem wyuczonych, błędnych schematów zachowań, których można i powinno się oduczy ć. Psychoterapia poznawczo-behawioralna to metoda postępowania w przypadku wystąpienia zaburzeń psychicznych lub trudności emocjonalnych u pacjenta. Została ona opracowana przez amerykańskiego psychiatrę Aarona Becka już w latach 60. ubiegłego wieku. Według niego myśli człowieka, jego emocje i zachowania wpływają na siebie i tworzą Terapia dialektyczno-behawioralna ( DBT) – odmiana terapii poznawczo-behawioralnej („CBT” (ang.) cognitive behavioral therapy ). DBT powstała w odpowiedzi na potrzeby pacjentów z zaburzeniem osobowości z pogranicza ( Borderline Personality Disorder – BPD). Jej autorką jest Marsha Linehan, która ze Stevenem Hayesem zapoczątkowała Terapia poznawczo-behawioralna lub CBT to rodzaj psychoterapii. Ma na celu pomóc Ci zauważyć negatywne myśli i uczucia, a następnie przekształcić je w bardziej pozytywny sposób. Uczy również, jak te myśli i uczucia wpływają na twoje zachowanie. CBT służy do radzenia sobie z różnymi stanami, w tym lękiem, używaniem substancji Psychoanaliza obecnie jest podstawą terapii psychoanalitycznych, psychodynamicznych i wielu innych nurtów uwzględniających wgląd, ale czym właściwie ona jest? Czy da się jakoś prostym językiem wyjaśnić jej działanie i zasady. Poniższa próba wyjaśnienia, jest moją własną próbą na podstawie własnych przekonań, jakie zastałem w obecnie istniejącej kulturze jak i w swoich… Znane porzekadło głosi, że śmiech to zdrowie. I rzeczywiście – badania dowodzą, że częsty śmiech pozytywnie wpływa na funkcjonowanie naszego organizmu. Geloterapia, czyli terapia śmiechem, może wspomóc leczenie wielu chorób. Dowiedz się, na czym dokładnie polega geloterapia oraz poznaj korzyści płynące z terapii śmiechem. Terapia behawioralna to jedno z podejść w psychoterapii. Polega na zastosowaniu zasad uczenia się i warunkowania — stosuje się ją m.in. do leczenia lęków. Jeśli chcemy skorzystać z terapii behawioralnej, zgłośmy się do MindHealth Centrum Zdrowia Psychicznego. Terapia behawioralna to oddziaływanie o potwierdzonej skuteczności. Na czym polega terapia poznawczo-behawioralna? CBT opiera się na idei, że nasze myśli, uczucia, zachowania i doświadczenia są ze sobą powiązane. Negatywne lub niezdrowe myśli mogą prowadzić do negatywnych zachowań. Terapia poznawczo-behawioralna pomaga ludziom zidentyfikować i zmienić te niezdrowe wzorce myślenia i zachowania. Terapia poznawczo-behawioralna skupia się na teraźniejszości szukając rozwiązań dla aktualnych trudności. Trwa zazwyczaj od 6 tygodni do 6 miesięcy. W trakcie całej terapii dynamicznie tworzony jest obraz problemu pacjenta, a tym samym na bieżąco dopasowywane są najskuteczniejsze działania. Terapia behawioralna lub terapia poznawczo-behawioralna jest stosowana w leczeniu wielu zaburzeń i chorób psychicznych. Terapia poznawczo-behawioralna (CBT) jest jedną z najskuteczniejszych i najlepiej zbadanych terapii używanych w ośrodkach rehabilitacyjnych. Tego rodzaju metoda leczenia zaburzeń psychicznych oparta jest na zasadach tqMcg. Terapia poznawczo-behawioralna jest jednym z najskuteczniejszych podejść we współczesnej psychoterapii, co potwierdzają liczne badania naukowe. Jak sama nazwa wskazuje, nurt ten skupia się na aspekcie poznawczym – dotyczącym procesów myślowych i behawioralnym – dotyczącym zachowań. Są to dwie z czterech składowych modelu w terapii, gdyż w metodzie tej bada się zależności pomiędzy naszymi myślami, emocjami, reakcjami ciała i zachowaniem. Poprzez zmianę sposobu myślenia, a konkretnie negatywnych, autodestrukcyjnych myśli i przekonań jesteśmy w stanie zmienić uczucia, oddziałujące na reakcje fizjologiczne (a więc i nasze ciało ma się lepiej) oraz podejmowane zachowanie. W terapii nie skupiamy się jednak tylko na zmianie sposobu myślenia o problemie. Pracujemy również nad tym, aby nauczyć się nowych, bardziej funkcjonalnych zachowań np. lepszego sposobu komunikacji. Dzięki wprowadzeniu w życie nowych umiejętności zmieniają się także nasze myśli i przekonania. Terapia poznawczo – behawioralna jest jednym z najważniejszych nurtów w psychoterapii. Skupia się na naszym sposobie myślenia i w nim upatruje przyczyn problemów psychicznych. Skuteczność terapii poznawczo-behawioralnej została udowodniona naukowo w leczeniu depresji i to jest terapia poznawczo behawioralna?Skąd się wzięła terapia poznawczo behawioralna?Na czym polega terapia poznawczo behawioralna?Dla kogo terapia poznawczo behawioralna?Terapia poznawczo behawioralna dla dzieci?Co to jest terapia poznawczo behawioralna?Profesjonalne kosmetyki dla kobiet do pielęgnacji twarzySprawdź ofertę >Terapia poznawczo – behawioralna (cognitive-behavioural therapy – CBT) obok podejścia psychodynamicznego, egzystencjalnego, czy systemowego jest najważniejszym nurtem psychoterapeutycznym. Skupia się na tu i teraz: w porównaniu do psychoanalizy, nie stara się wyjaśnić problemów psychicznych odwołując się np. do traum dziecięcych. Psychoterapeuci poznawczo-behawioralni uważają, że sam objaw (np. poczucie beznadziejności) już jest zaburzeniem. A zatem skorygowanie tych „niezdrowych”, „nieadaptacyjnych” myśli, ma prowadzić do poprawy stanu psychicznego. Aby łatwiej zrozumieć na czym to polega, posłużmy się przykładem. Wyobraź sobie, że w szkole, na studiach, czy w pracy prezentujesz jakiś temat lub odczytujesz referat. Jak zareagujesz, jeśli usłyszysz śmiech kogoś z ostatniego rzędu? Jaka będzie Twoja pierwsza myśl?Zapamiętaj: Głównym zadaniem terapii poznawczo-behawioralnej jest zmiana naszego sposobu reagowania na to, co się wyobraźmy sobie dwie osoby: pewną siebie, przekonaną o tym, że przygotowała coś ciekawego oraz drugą, wycofaną i pełną obaw. Gdy ta pierwsza osoba słyszy śmiech słuchaczy, zapewne pomyśli sobie: „niech żałują, że nie dowiedzą się, co mam im do powiedzenia”. Natomiast osoba odczuwająca lęk przed wystąpieniem, będzie przekonana, że popełniła zabawną gafę albo jej prezentacja jest zwyczajnie słaba. Nawet jeśli obie usłyszą po wystąpieniu, że mówiły świetnie i interesująco – osoba wycofana i tak już będzie pewna, że się „zbłaźniła”. W końcu spodziewała się i oczekiwała negatywnej reakcji słuchaczy. Nawet jeśli śmiech mógł wynikać z najróżniejszych innych przyczyn – np. ktoś mógł otrzymać śmieszną wiadomość na telefonie. Kolejny problem jest taki, że osoba nieśmiała najpewniej nie spróbuje więcej. Przez to nie będzie miała możliwości przekonać się, że jednak może być dobrym zatem pomóc osobie z lękiem przed wystąpieniami? Lub szerzej, jeśli pacjent cierpi na fobię społeczną? Według terapeutów poznawczo – behawioralnych możemy skupić się na zmianie naszych przekonań, oczekiwań, nawyków, odruchowych zachowań i myśli. A następnie, spróbować wdrożyć te zmiany w życie. I to właśnie jest istota CBT. Terapia poznawczo-behawioralna jest terapią krótkoterminową. Na jej początku ustala się realistyczne cele i plan terapeutyczny. W trakcie kolejnych sesji, wykorzystuje się techniki charakterystyczne dla CBT. Koniecznie jest jednak dopasowane tych metod do potrzeb pacjenta. Bardzo ważna jest też relacja terapeutyczna pomiędzy terapeutą, a się wzięła terapia poznawczo behawioralna?Preparat na układ krążenia, z koenzymem Q10, wzmacniający serceDowiedz się więcej >Terapia poznawczo – behawioralna przeszła bardzo długą drogę od czasu swojego powstania, aż do dnia dzisiejszego. Wywodzi się z behawioryzmu, który był jednym z nurtów w psychologii. Badacze-behawioryści, zainspirowani doświadczeniami Pawłowa na psach, doszli do wniosku, że wszystkie obserwowane zachowania, są sumą wyuczonych odruchów. Oczywiście bardzo skomplikowaną i złożoną, lecz wszystkie je można sprowadzić do logiki „bodziec – reakcja”.W jaki sposób nabywamy określone reakcje emocjonalne? Na początku XX wieku John Watson przeprowadził kontrowersyjny eksperyment z udziałem rocznego chłopca. W trakcie badania pokazano dziecku białego szczura. Równocześnie inny asystent badacza uderzał w metalowy pręt, wywołując groźny, bardzo głośny dźwięk. Po kilku powtórzeniach chłopiec „nauczył” bać się szczura. Co więcej, zaczął bać się wszystkich białych i futrzanych przedmiotów (włącznie z brodą św. Mikołaja). Oczywiście nie jest to jedyna metoda uczenia się, lecz dobrze pokazuje, jak wydarzenia z życia, mogą prowadzić do wytworzenia fobii. A skoro można się czegoś nauczyć, to zgodnie z tą teorią naukową, można się również „od-uczyć”. Metoda proponowana w ramach CBT nazywa się systematyczną desensytyzacją i przeczytasz o niej w akapicie: „Na czym polega terapia poznawczo behawioralna?”Czy wiesz że: od nazwiska Aarona Becka wzięła się tzw. triada Becka zwana też triadą depresyjną? Jest to występowanie negatywnych myśli w trzech obszarach: negatywne myśli o sobie, świecie i przyszłości. Takie myślenie charakteryzuje pacjentów z krokiem w rozwoju terapii poznawczo-behawioralnej było skupienie się na procesach poznawczych. Składają się na nie nasze myślenie, proces analizy, rozumienia otaczającego nas świata – to jak wyjaśniamy i interpretujemy przydarzające się nam rzeczy. Aaron Beck, jeden z twórców podejścia poznawczego w psychoterapii, prowadząc terapię pacjentów z depresją zauważył, że ich sposób myślenia łączą pewne wspólne cechy. Były to negatywne myśli (pesymizm, złość, poczucie beznadziejności) dotyczące świata, przyszłości i własnej osoby. Próba modyfikacji tych myśli, sprawdzenia ich prawdziwości, skupienie się na innych możliwościach, prowadziły do wyrwania się z błędnego koła depresyjnej rezygnacji i poprawę stanu psychicznego pacjentów. Obecnie, istnieje wiele nowych podejść terapeutycznych. ­Jest to tzw. III fala terapii behawioralno – poznawczej. Tym, co łączy wszystkie modele terapeutyczne, jest założenie, że problemy psychiczne wynikają ze zniekształceń naszego myślenia. Nabywamy je poprzez osobiste doświadczenia, a następnie ten fałszywy obraz siebie i świata utrwala się, tworząc błędne wzorce myślenia oraz czym polega terapia poznawczo behawioralna?Produkty z kuchni Św. Hildegardy w konkurencyjnych cenach !Kliknij i sprawdź teraz >Głównym zadaniem terapii poznawczo-behawioralnej jest zmiana naszego sposobu reagowania na to, co się dzieje. Chodzi tu o sposób myślenia, radzenia sobie, określania przyczyn różnych zdarzeń, jak również o wyuczone nawyki. Ostatecznym celem terapii może być zmiana głęboko zakorzenionych przekonań – są to długoterminowe, nie zawsze uświadomione schematy myślenia. Z nich wynikają pozostałe „niezdrowe” i „niefunkcjonalne” myśli. Ważnym zagadnieniem są tzw. myśli automatyczne. Są to natychmiastowe, wyraźnie określone, wyuczone myśli, które pojawiają się w reakcji na określone sytuacje. Przykładowe myśli automatyczne to: „nie jestem dość dobry”, „moje życie jest nieudane”, „nie jestem tego warty/a”. Czy pojawiające się przed nowym zadaniem „i tak nie dam sobie rady”. W trakcie terapii, weryfikuje się ich prawdziwość, rozważa się, jak można je przekształcić. Pacjent ćwiczy nowy sposób myślenia o sobie i poszczególnych ważnym osiągnięciem CBT (wywodzącym się jeszcze z behawioryzmu) jest systematyczna desensytyzacja. Jest to proces konfrontacji z bodźcem lękowym (np. wychodzeniem na zewnątrz, czy pająkami w arachnofobii). Desensytyzację zaczyna się ustalając listę rzeczy wywołujących lęk. Następnie pacjent uczy się technik relaksacyjnych i kolejno (będąc w stanie relaksacji) konfrontuje z wymienionymi wcześniej na liście elementami – od najmniej niepokojącego, do najbardziej przerażającego. W ten sposób ma możliwość zmiany swojej reakcji na rzeczy wywołujące lęk (gdy się czegoś boimy, uciekamy od tego, a przez to nie przekonamy się, że nie ma czego). W trakcie terapii tworzy się nowa reakcja na bodziec – spokój, zamiast kogo terapia poznawczo behawioralna?Cynk organiczny - naturalne wsparcie Twojego zdrowiaDowiedz się więcej >Terapia poznawczo-behawioralna polecana jest wielu grupom pacjentów. Jest bardzo skuteczna w leczeniu depresji (razem z lekami przeciwdepresyjnymi) oraz zaburzeniach lękowych. Ponadto można ją wykorzystać w trakcie leczenia choroby dwubiegunowej, niektórych zaburzeniach osobowości, PTSD (zespołu stresu pourazowego), napadach paniki, zespole jelita drażliwego, czy nawet w poznawczo behawioralna dla dzieci?Zdrowe serce, prawidłowe widzenie, sprawny mózg i umysł - kompleks 3 olejów: rybiego, lnianego i ogórecznikaDowiedz się więcej >CBT jest polecana również dzieciom i młodzieży. Oddziaływania terapeutyczne pomagają w tych samych jednostkach, co u dorosłych, a ponadto CBT może pomóc w funkcjonowaniu osób z ADHD, autyzmem, czy lękiem szkolnym. Należy jednak pamiętać, że w wielu zaburzeniach terapia poznawczo-behawioralna nie jest nastawiona na „wyleczenie”. Jednak, dzięki wypracowanym technikom pomaga stworzyć bardziej pozytywny obraz siebie, pokazuje jak skutecznie rozwiązywać pojawiające się problemy, czy oferuje nowe metody radzenia sobie z poznawczo-behawioralna jest nastawiona na zmianę „niezdrowego” sposobu myślenia. Pozwala wypracować nowe metody radzenia sobie w stresujących nas sytuacjach, nawiązywać lepsze relacje, pokonać problemy, które wydawały się nam „nie do przejścia”. CBT jest szczególnie polecana w depresji i zaburzeniach lękowych, ale warto ją rozważyć w szeregu innych zaburzeń. Na czym tak naprawdę polega terapia poznawczo-behawioralna i czy jest przeznaczona tylko dla osób cierpiących na poważne zaburzenia psychiczne? Czy ktoś kiedykolwiek sprawdził naukowo jej skuteczność? I co najważniejsze – jak to się właściwie dzieje, że rozmowa z drugim człowiekiem może okazać się czynnikiem leczącym depresję, lęk, obniżoną samoocenę czy anoreksję? Jakie są główne założenia terapii poznawczo-behawioralnej? Terapia poznawczo-behawioralna (z ang. CBT - Cognitive-Behavioral Therapy) opiera się na założeniu, że nasze schematy myślowe, wykształcone pod wpływem dotychczasowych doświadczeń, znacząco wpływają na to, w jaki sposób odbieramy rzeczywistość wokół nas. Natomiast ta osobista interpretacja wiąże się z konkretnymi zachowaniami, które przejawiamy wskutek tych myśli oraz wpływa na odczuwane przez nas emocje. Niestety, często błędne interpretowanie świata, doświadczanych sytuacji czy otaczających nas ludzi prowadzi do cierpienia psychicznego, lęku lub obniżonego nastroju. Aby lepiej zrozumieć sedno terapii poznawczo-behawioralnej, warto zauważyć, jak przez odmienne interpretowanie świata, często dochodzi do wręcz kuriozalnych sytuacji. To samo wydarzenie bądź zachowanie zostaje zrozumiane i odebrane w całkowicie odmienny sposób przez różnych ludzi. Przykładem jest tutaj np. agorafobia. Osoby borykające się z nią, są przekonane, że w otwartych przestrzeniach grozi im śmiertelne niebezpieczeństwo. Skutkuje to zamknięciem się przez nich w domu i izolacją od świata zewnętrznego. Niestety, rzadko zdajemy sobie sprawę, że schematy myślowe i przekonania na temat świata i ludzi można zmienić. Zmienić można także wiążące się z nimi dysfunkcyjne reakcje na doświadczane wydarzenia. W ten sposób codzienne życie pacjentów staje się o wiele bardziej komfortowe i znacząco podnosi się jego jakość, a także subiektywne poczucie satysfakcji. Na czym polega terapia poznawczo-behawioralna? Terapia poznawczo-behawioralna jest aktywnym procesem, w którym czynnie uczestniczą zarówno terapeuta, jak i pacjent Terapia poznawczo-behawioralna to sposób postępowania terapeutycznego, w którym udział biorą certyfikowany psychoterapeuta oraz pacjent zgłaszający konkretne dolegliwości i problemy w życiu osobistym bądź zawodowym – warto zaznaczyć, że nie zawsze są to choroby psychiczne. Terapia poznawczo-behawioralna polega na stopniowej i świadomej zmianie sposobu myślenia pacjenta na temat otaczającego go świata i ludzi – stanowi to aspekt poznawczy terapii. Terapeuta wraz z pacjentem pozbywają się nieefektywnych i krzywdzących sposobów interpretowania, by w ich miejsce umieścić bardziej przyjazne i zgodne z prawdą sposoby rozumienia i odbierania rzeczywistości. Modyfikacji podlegają również wyuczone sposoby reagowania na dane sytuacje oraz zachowania pacjenta w obliczu pojawiających się nawykowych myśli lub przekonań. To z kolei stanowi aspekt behawioralny terapii. Dzięki terapii pacjent stopniowo odrzuca dotychczasowe sposoby działania, stare metody rozumienia zaistniałych wydarzeń i z pomocą terapeuty próbuje nowych oraz bardziej adaptacyjnych interpretacji i reakcji na bodźce. Terapia poznawczo-behawioralna polega na stopniowej i świadomej zmianie sposobu myślenia pacjenta na temat otaczającego go świata i ludzi. Modyfikacji podlegają również wyuczone sposoby reagowania na dane sytuacje oraz zachowania pacjenta w obliczu pojawiających się nawykowych myśli lub przekonań. W toku postępowania terapeutycznego wykorzystywane są rozmaite techniki i ćwiczenia do wykonywania przez pacjenta. Może on także otrzymywać zadania domowe i zalecenia, aby pracować nad swoim rozwojem i zmianą nie tylko w czasie trwania sesji terapeutycznej. Terapia poznawczo-behawioralna jest więc, w przeciwieństwie do stereotypowych wyobrażeń na temat psychoterapii, procesem bardzo aktywnym, w którym czynnie uczestniczą zarówno terapeuta, jak i pacjent. Sprawdź: Terapia poznawczo-behawioralna a terapia psychodynamiczna. Jakie są różnice? Jakie techniki wykorzystywane są w terapii poznawczo-behawioralnej? W terapii poznawczo-behawioralnej stosowanych jest bardzo wiele technik i metod terapeutycznych. Wiele z nich dedykowanych jest konkretnemu zaburzeniu, jak np. systematyczna desensytyzacja powstała z myślą o osobach cierpiących na lęk i specyficzne fobie. Systematyczna desensytyzacja polega na stopniowym oswajaniu pacjenta z obiektem stanowiącym źródło lęku. Dzięki terapii pacjent może zmierzyć się ze swoją fobią w bezpiecznych warunkach i systematycznie odkrywać, że obiekt stanowiący dla niego źródło lęku, nie jest wcale śmiertelnym zagrożeniem tak, jak przez długi czas sobie wyobrażał. Pacjenci często dostają zalecenia prowadzenia dzienniczka emocji i uczuć. Pomiędzy sesjami terapeutycznymi prowadzą obserwacje odczuwanych przez siebie emocji, a następnie notują je i sprawdzają, w jakich okolicznościach ich doznali. Technika ta bardzo pomaga w budowaniu samoświadomości swoich odczuć, a także pozwala pacjentowi na analizę tego, co i w jakich warunkach wywołuje u niego konkretne uczucie czy wrażenie, aktywuje stary schemat myślowy. Do technik wykorzystywanych w terapii poznawczo-behawioralnej należą: systematyczna desensytyzacja, dzienniczek emocji i uczuć, technika odwrażliwiania, dialog sokratejski, technika skalowania. Dla osób uzależnionych bardzo przydatna okazuje się natomiast technika odwrażliwiania. Polega na skutecznym wspieraniu pacjenta w nauce tego, jak reagować na bodźce, których chciałby unikać, ale często to niemożliwe (alkohol, tytoń). Popularną i bardzo często stosowaną techniką terapii poznawczo-behawioralnej, jest dialog sokratejski. Stanowi on specyficzny sposób prowadzenia rozmowy i zadawania pytań przez terapeutę. Technika ta ma za zadanie doprowadzić pacjenta do samodzielnego znalezienia odpowiedzi na nurtujące pytania, zweryfikować jego przekonania i sposoby myślenia oraz doprowadzić go do własnej interpretacji i rozumienia danych wydarzeń czy sytuacji. Na terapii poznawczo-behawioralnej wykorzystuje się także technikę skalowania, która polega na określaniu przez pacjenta natężenia swoich emocji na subiektywnej skali, np. 1-10. Dzięki temu może on kontrolować np. poziom lęku i sprawdzać, jak wraz z upływem czasu, dana emocja traci na sile. Zapoznaj się: Psychoterapia grupowa – dla kogo? Korzyści terapii grupowej Kiedy terapia poznawczo-behawioralna będzie najskuteczniejsza? Aby terapia poznawczo-behawioralna była skuteczna i dawała oczekiwane rezultaty, muszą zostać spełnione pewne warunki. Bez nich o wiele trudniej w terapii o pożądane efekty i poprawę zdrowia pacjenta. Warto pamiętać, że powodzenie postępowania terapeutycznego zależy nie tylko od doświadczenia i umiejętności psychoterapeuty, ale także od nastawienia i pracy własnej pacjenta. Terapia poznawczo-behawioralna da najlepsze efekty, gdy: pacjent w pełni zaangażuje się w proces terapeutyczny oraz będzie postępował zgodnie z zaleceniami terapeuty, terapeuta i pacjent będą aktywnie współpracować ze sobą, rozwijając przy tym swoją relację, która także stanowi ważny czynnik leczący w psychoterapii, uczęszczanie na terapię będzie systematyczne i pozbawione długich przerw pomiędzy spotkaniami, na początku terapii zostaną jasno określone cele postępowania terapeutycznego oraz sposoby ich weryfikacji, terapia poznawczo-behawioralna będzie stanowiła adekwatną odpowiedź na problemy, z którymi boryka się pacjent. Zwłaszcza ostatni z powyższych punktów jest niezmiernie ważny dla powodzenia terapii poznawczo-behawioralnej. Bowiem, aby dawała ona oczekiwane rezultaty, powinna być zastosowana w problemach i zaburzeniach, w których naukowo udowodniono jej skuteczność. Co warte podkreślenia, nie są to jedynie zaburzenia i choroby psychiczne. Przeczytaj: Terapia skoncentrowana na rozwiązaniach – dla kogo i na czym polega? Komu dedykowana jest terapia poznawczo-behawioralna? Terapia poznawczo-behawioralna jest dedykowana osobom z fobią społeczną Terapia poznawczo-behawioralna przeznaczona jest głównie dla osób zmagających się w życiu codziennym z różnego rodzaju zaburzeniami psychicznymi. Należą do nich: zaburzenia bazujące na lęku: fobia społeczne, fobie specyficzne, napady lęku, lęk wolno płynący, zaburzenia obsesyjno-kompulsywne, zaburzenia odżywiania: anoreksja, bulimia, zaburzenia nastroju: depresja, dystymia, choroba afektywna dwubiegunowa, zaburzenia osobowości, zaburzenia seksualne, przewlekły stres i problemy ze snem, zaburzenia hipochondryczne, schizofrenia, zespół stresu pourazowego. Terapię poznawczo-behawioralną wykorzystuje się także w przypadku trudności w relacjach z drugim człowiekiem, niskiej samooceny i zaniżonego poczucia własnej wartości lub w sytuacjach kryzysowych, takich jak śmierć bliskiej osoby, rozpad rodziny, rozwód, choroba czy inne, obciążające człowieka sytuacje losowe. Na terapię poznawczo-behawioralną decydują się także osoby, które pomimo chęci, nie potrafią jasno określić, dlaczego nie czują satysfakcji w życiu i co sprawia, że odczuwają psychiczne cierpienie lub dyskomfort. Jak więc łatwo wywnioskować, postępowanie terapeutyczne w nurcie poznawczo-behawioralnym stanowi odpowiedź na bardzo wiele trudności doświadczanych na co dzień. Stąd także wynika niesłabnąca popularność tego postępowania terapeutycznego. Przeczytaj: Leczenie stresu – jak wygląda terapia? Gdy postanowimy zestawić terapię poznawczo-behawioralną z innymi metodami leczenia, okaże się, że jest ona nie tylko bardzo uniwersalną formą pomocy, ale charakteryzuje się także krótkoterminowością. Terapia poznawczo-behawioralna charakteryzuje się krótkoterminowością – trwa zazwyczaj kilka miesięcy. Dzięki zorientowaniu na cel i efekty terapia poznawczo-behawioralna trwa zazwyczaj kilka miesięcy. Choć jest to kwestia bardzo indywidualna i zależna od wielu czynników, nie da się ukryć, że w porównaniu z np. terapią psychodynamiczną, trwa ona o wiele krócej, a rezultaty jej stosowania są odczuwane przez pacjentów po stosunkowo krótkim czasie. Kto stworzył i opracował terapię poznawczo-behawioralną? Terapia poznawczo-behawioralna została stworzona i opracowana przez amerykańskiego psychiatrę, Aarona Becka. Początkowo, wykorzystywano ją przede wszystkim w leczeniu depresji. Beck odkrył, że człowiek bardzo często w toku swojego życia, poprzez doświadczenia, wytwarza niekorzystne i błędne sposoby interpretowania rzeczywistości. Postanowiono więc rozpocząć pracę nad przekonaniami i głęboko zakorzenionymi sposobami rozumowania i reagowania pacjentów z depresją. Zaczęło przynosić to zaskakująco dobre rezultaty, w postaci odmienionego zachowania pacjentów i odmiennych emocji, których zaczęli doświadczać. Zadziałało to na zasadzie domina – inne zachowania i sposoby interpretowania rzeczywistości niosły za sobą także inne emocje i uczucia, których doświadczali pacjenci. Terapię w nucie poznawczo-behawioralnym dość szybko przeniesiono na grunt innych zaburzeń psychicznych. Zaczęto wykorzystywać ją także w problemach natury psychologicznej, które nie wiązały się z żadną jednostką chorobową, potrafiły jednak znacząco obniżać jakość życia pacjentów. W ten sposób terapia poznawczo-behawioralna zyskiwała coraz więcej zastosowań, a jej skuteczność można było badać naukowo i sprawdzać. Dowiedz się więcej: Psychoterapia psychoanalityczna – cele i przebieg Czy terapia poznawczo-behawioralnej jest skuteczna? Terapia poznawczo-behawioralna została bardzo dokładnie przebadana przez naukowców pod kątem swojej skuteczności. Rzetelnie przeprowadzane postępowania sprawdzające jej wyniki i efekty, potwierdziły leczące właściwości terapii poznawczo-behawioralnej i – co ważne – długotrwałą, pozytywną zmianę w życiu pacjentów, którzy skorzystali z takiej formy pomocy. Jest to jedna z metod postępowania terapeutycznego, której możliwości zostały najlepiej sprawdzone i dowiedzione naukowo. Niestety, nie można powiedzieć tego o innych metodach psychoterapii, w których o wiele trudniej o takie doniesienia. Terapia poznawczo-behawioralna jest jedną z metod postępowania terapeutycznego, której możliwości zostały najlepiej sprawdzone i dowiedzione naukowo. Z tego też powodu, terapia w nucie poznawczo-behawioralnym jest jedną z najchętniej wybieranych postępowań terapeutycznych zarówno przez pacjentów, jak i lekarzy. Oczywiście, wpływ na to ma także czas jej trwania.